หมวดที่ 3เรื่องที่ 15 จาก 32หน้า 179
ทำความเข้าใจรูปแบบธุรกิจด้วยแผนภาพเดียว: “ผืนผ้าใบธุรกิจส่วนบุคคล”
Tech Lead, PM, PO, ลูกค้าโปรเจกต์ และผู้ใช้ผลิตภัณฑ์
ผลลัพธ์ที่เขาได้ ไม่ใช่รายการงานที่คุณทำ
ประชุมสั้นตอนเช้า เดโมท้ายสปรินต์ รีวิวโค้ด กลุ่ม LINE ของโปรเจกต์
คุยตัวต่อตัว อัปเดตสม่ำเสมอ ตอบไว
เงินเดือน โบนัส การยอมรับ การเรียนรู้ ความพอใจในงาน
ความสนใจ ทักษะ บุคลิก ความรู้ ประสบการณ์ เครือข่าย
งานหลักที่สร้างคุณค่า เช่น เขียนโค้ด ทดสอบ แก้บั๊ก ประมาณการเวลา
Tech Lead พี่เลี้ยง เพื่อนร่วมทีม ครอบครัว
เวลา พลังงาน ความเครียด เวรดูแลระบบนอกเวลา ค่าเรียน
สีน้ำเงิน = ฝั่งคุณ · สีเขียวอมฟ้า = ฝั่งคนที่คุณช่วย · สีส้ม = หัวใจของผืนผ้าใบ · ดัดแปลงจาก Business Model You (2012) ของ Tim Clark ร่วมกับ Alexander Osterwalder และ Yves Pigneur
วาดแล้วปรับช่องไหนดี
หัวข้อที่มีชื่อว่า “วาดแล้วปรับช่องไหนดี”กรอกจากช่อง คุณช่วยใคร ก่อน เพราะคุณค่าจะชัดก็ต่อเมื่อรู้ว่าให้ใคร ส่วนช่อง คุณเป็นใคร มีอะไร เติมให้ลึกขึ้นได้ด้วย โมเดลภูเขาน้ำแข็ง วาดเสร็จแล้วถามตัวเอง 3 ข้อ
- ช่องไหนอ่อนที่สุด เช่น แก้บั๊กยาก ๆ ได้แต่ไม่มีใครรู้ แปลว่าช่องทางอ่อน
- อยากได้มากขึ้น ต้องเปลี่ยนช่องไหน หาลูกค้าใหม่ สร้างคุณค่าใหม่ หรือเปิดช่องทางใหม่
- ต้นทุนไหนลดได้ เช่น รายงานประจำสัปดาห์ที่ไม่มีใครเปิดอ่าน
ตัวอย่าง: คุณตั้ม นักพัฒนา backend ในโปรเจกต์ระบบเคลมออนไลน์ของบริษัทประกัน วาดผืนผ้าใบแล้วพบว่าลูกค้าหลักคือ PM คุณค่าที่ให้คือ “งานเสร็จตามสเปก บั๊กน้อย” แต่รู้สึกว่างานตัน เขาจึงใช้ทุกเย็นวันอังคารถึงพฤหัสบดีเรียนวิเคราะห์ข้อมูลอยู่ 3 เดือน (ต้นทุน) แล้วลองทำแดชบอร์ดการใช้งานแอปจองคิวที่ชี้ว่าร้านไหนมีแนวโน้มเลิกใช้ เขาได้คุณค่าใหม่คือ “ตัวเลขที่ใช้ตัดสินใจได้ทันที” ได้ลูกค้าใหม่คือ PO และ CEO ผ่านช่องทางใหม่คือประชุมผลิตภัณฑ์รายเดือน ผลคือได้การยอมรับ และได้แบ่งเวลาครึ่งหนึ่งไปอยู่ทีมแอปจองคิว
อ่านต่อ: ภาพแทนผู้บริโภค (Persona) · ทำให้ผู้นำยอมรับ