หมวดที่ 2เรื่องที่ 30 จาก 86หน้า 105
ลูกน้องแบบไหนที่ผู้นำให้การยอมรับ
คิดเป็นและเห็นปัญหา แต่เลือกวิจารณ์อยู่วงนอก ไม่ลงมือช่วยแก้
ทำงานโดยไม่ต้องตาม กล้าท้วงอย่างมีเหตุผล และเสนอทางออก
แบบที่ผู้นำไว้วางใจให้ทำเรื่องสำคัญ
ทำเท่าที่ถูกสั่ง ไม่คิดต่อ ต้องคอยบอกทุกขั้น
ขยันและทำตามทุกคำสั่ง แต่ไม่ท้วง แม้เห็นว่าแผนมีปัญหา
แกนตั้ง: การคิดเอง (รอให้คนอื่นคิด → คิดเป็น กล้าท้วง) แกนนอน: การลงมือ (น้อย → เต็มที่)
แบบที่ 5 คือ คนเอาตัวรอด (Pragmatist) ซึ่งอยู่กลาง ๆ ทั้งสองแกน: ดูทิศทางลมก่อนค่อยขยับ ไม่เสี่ยงและไม่โดดเด่น · ที่มา: The Power of Followership ของ Robert E. Kelley (1992)
ขยับไปเป็นผู้ตามชั้นยอด
หัวข้อที่มีชื่อว่า “ขยับไปเป็นผู้ตามชั้นยอด”คนเราไม่ได้เป็นแบบเดียวตลอด ดูว่าช่วงนี้คุณมักเป็นแบบไหน แล้วขยับทีละก้าว
- ถ้าคุณมักคล้อยตาม ก่อนรับประมาณการเวลาที่ PM ตกลงกับลูกค้าโปรเจกต์ไว้ ถามหนึ่งคำถาม: “มีจุดไหนที่อาจพลาดไหม”
- ถ้าคุณมักถอยห่าง เปลี่ยนคำวิจารณ์เป็นข้อเสนอ แล้วอาสาทำส่วนนั้นเอง
- ถ้าคุณมักเฉื่อย ถามว่างานนี้เอาไปใช้ทำอะไร แล้วลองเสนอความเห็นของตัวเอง 1 ข้อ
- ถ้าคุณมักเอาตัวรอด เลือกเรื่องที่คุณเชื่อจริง 1 เรื่อง แล้วพูดออกมาก่อนรู้ว่าหัวหน้าคิดอย่างไร
ตัวอย่าง: ในประชุมวางแผนสปรินต์ PO แอปจองคิวเสนอให้ทุกร้านส่ง SMS เตือนนัดได้ฟรีไม่จำกัด เพื่อดึงคลินิกเข้ามาใช้เพิ่ม น้องกิ๊ฟ นักพัฒนา backend รู้ว่า SMS ทุกข้อความมีค่าส่งที่บริษัทต้องจ่าย คลินิกที่คิวแน่นส่งเดือนละราว 1,500 ข้อความ ถ้าไม่จำกัด ค่าส่งของบางร้านจะเกินค่าบริการ 590 บาทที่ร้านจ่ายต่อเดือน เธอไม่พยักหน้าแล้วไปทำตาม (คล้อยตาม) และไม่ไปบ่นทีหลัง (ถอยห่าง) แต่ขอเวลา 2 นาทีเปิดตัวเลขการใช้งานจริงให้ทุกคนดู แล้วเสนอ “ฟรี 300 ข้อความแรก ส่วนเกินคิดเพิ่ม” PO เปลี่ยนแผน และหลังจากนั้นก็ชวนเธอเข้าร่วมทุกครั้งที่คุยเรื่องราคา
อ่านต่อ: พนักงานที่ไว้วางใจได้ · พนักงานที่ผู้นำไม่อยากเสีย · ทำให้ผู้นำยอมรับ