หมวดที่ 2เรื่องที่ 61 จาก 86หน้า 136
ทำงานบริหาร ต้องกล้ารับผิดชอบ
- 1เห็นปัญหาSee It
ยอมรับความจริงตรง ๆ แม้ไม่น่าฟัง ไม่เมิน ไม่ปฏิเสธ
- 2เป็นเจ้าของOwn It
บอกว่า “เรื่องนี้ฉันรับผิดชอบ” ไม่โทษคนอื่นหรือสถานการณ์
- 3หาทางแก้Solve It
ถามว่า “ทำอะไรได้อีก” แทน “ใครผิด”
- 4ลงมือทำDo It
ทำตามที่รับปากจนจบ แล้วรายงานผล
จาก The Oz Principle ของ Roger Connors, Tom Smith และ Craig Hickman (1994) · ทั้ง 4 ขั้นอยู่ “เหนือเส้น” ส่วน “ใต้เส้น” คือเกมโทษกัน: เมิน ปฏิเสธ ชี้นิ้วโทษคนอื่น หรือรอให้ใครมาบอก
สำหรับหัวหน้ามีกฎเพิ่มอีกข้อ: ต่อหน้าคนนอกทีม หัวหน้ารับผิดไว้เอง และยกความสำเร็จให้ทีม ส่วนความผิดพลาดของแต่ละคน ค่อยคุยกันเป็นการส่วนตัว กฎนี้ตรงกับ “ไม่โยนความผิด” และ “ไม่ฮุบผลงาน” ใน 3 ไม่ 4 ตรวจ 5 ระดับ
ตัวอย่าง: โปรเจกต์ระบบบันทึกการผลิตของลูกค้าโรงงาน ขึ้นระบบจริงช้าไป 3 วัน เพราะนักพัฒนาที่ถูกดึงไปช่วยปล่อยเวอร์ชันใหม่ของระบบเงินเดือนในสัปดาห์นั้น ลืมขอสิทธิ์เข้าเซิร์ฟเวอร์ของโรงงานไว้ล่วงหน้า PM โทรหาผู้จัดการโรงงานเองว่า “เป็นความผิดพลาดของทีมเรา” พร้อมแผนเร่งงาน และส่งคนไปดูแลหน้างานเพิ่ม 1 สัปดาห์โดยไม่คิดเงิน แล้วจึงกลับมาคุยกับทีมเพื่อเพิ่มข้อ “ขอสิทธิ์เข้าระบบลูกค้าล่วงหน้า 2 สัปดาห์” ในเช็กลิสต์ก่อนขึ้นระบบจริง โดยไม่ประจานใคร ลูกค้ายังเซ็นสัญญาดูแลระบบ (MA) ต่อ และครั้งต่อมาทีมกล้าบอกปัญหาเร็วขึ้น
เปลี่ยนประโยคใต้เส้น
หัวข้อที่มีชื่อว่า “เปลี่ยนประโยคใต้เส้น”ฟังจากคำพูดก็รู้ว่าคุณกับทีมยืนอยู่ฝั่งไหนของเส้น
อ่านต่อ: ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด · แข็งแกร่งแล้วได้รับความเคารพ · พนักงานที่ไว้วางใจได้