ข้ามไปยังเนื้อหา

หมวดที่ 3เรื่องที่ 29 จาก 32หน้า 193

6 สาเหตุสำคัญ ที่ทำให้ขาดความสามารถในการลงมือทำ

ลงมือทำไม่ได้ไม่ใช่เพราะขี้เกียจเสมอไป หลายครั้งมี ก้างติดคอ อยู่อย่างน้อย 1 ใน 6 ก้างนี้ ใช้ผังก้างปลาหาต้นเหตุของคุณก่อน แล้วค่อยแก้ให้ตรงก้าง
6 ก้างที่ทำให้งานไม่เดิน
เป้าไม่ชัดClarity
  • ไม่รู้ว่า “เสร็จ” หน้าตาเป็นอย่างไร
  • ไม่รู้ว่างานนี้สำคัญแค่ไหน
งานใหญ่เกินSize
  • ไม่รู้จะเริ่มตรงไหน
  • ไม่มีก้าวแรกที่ทำได้ใน 15 นาที
กลัวพลาดFear
  • กลัวถูกติ ถูกมองว่าไม่เก่ง
  • รอให้สมบูรณ์แบบก่อนเริ่ม
  • ไม่รู้ว่างานนี้ช่วยผู้ใช้หรือลูกค้าคนไหน
  • ไม่เห็นความคืบหน้า
ไม่เห็นความหมายMeaning
  • LINE กลุ่มโปรเจกต์และแจ้งเตือนดึงไปตลอด
  • ถูกดึงไปช่วยหลายโปรเจกต์พร้อมกัน
  • นอนน้อย ใจล้า
สมาธิแตกFocus
  • เลื่อนได้เสมอ ไม่มีใครเดือดร้อน
  • ไม่มีใครติดตามงาน
ไม่มีเส้นตายAccountability
ปัญหา / ผลลัพธ์ลงมือทำไม่ได้ / ทำไม่จบ

ผังก้างปลา (Ishikawa) ที่จัดหมวดขึ้นใหม่เพื่อวินิจฉัยตัวเอง ไม่ใช่หมวด 5M1E · งานวิจัยรวมของ Piers Steel (2007) พบว่าการผัดวันประกันพรุ่งสัมพันธ์กับงานที่ไม่น่าทำ ความไม่มั่นใจในตัวเอง ความวอกแวก และรางวัลหรือเส้นตายที่อยู่ไกล

  • เป้าไม่ชัด · งานใหญ่เกิน เขียนนิยาม “งานเสร็จ” 1 บรรทัด แล้วหาก้าวแรกที่ทำได้ใน 15 นาที
  • กลัวพลาด · ไม่เห็นความหมาย ทำร่างแรกแบบ “พอใช้ได้” ก่อน แล้วถามตัวเองว่างานนี้ช่วยใคร
  • สมาธิแตก · ไม่มีเส้นตาย บล็อกเวลา ปิดแจ้งเตือน ตั้งเส้นตายย่อย แล้วบอกให้คนอื่นรู้

ตัวอย่าง: น้องจอย PO แอปจองคิว ต้องเขียนแผนผลิตภัณฑ์ปีหน้าเสนอ CEO แต่เปิดไฟล์เปล่าค้างไว้ 2 สัปดาห์ พอไล่ดูทีละก้างก็พบว่าติดที่ “งานใหญ่เกิน” กับ “กลัวพลาด” เธอกลัวว่าแผนจะดูไม่คุ้ม เมื่อ CEO เทียบกับโปรเจกต์ระบบลงทะเบียนเรียนของลูกค้ามหาวิทยาลัย ที่เพิ่งได้เงินงวดแรกไปแล้ว เธอจึงตั้งก้าวแรกแค่ “ใช้ 15 นาทีไล่ดูเรื่องแจ้งปัญหา (ticket) แล้วจด 5 เหตุผลหลักที่ร้านเลิกใช้” แล้วนัด CEO ดูร่างแรกวันศุกร์ งานที่ค้างมา 2 สัปดาห์ก็เดินต่อได้ในวันเดียว

อ่านต่อ: โมเดลฟ็อกก์ · การลงมือทำสำคัญที่สุด · เทคนิคโพโมโดโร