หมวดที่ 2เรื่องที่ 25 จาก 86หน้า 100
อย่าเป็นพนักงาน 8 ประเภทนี้
- คนรอสั่ง
ปิดเรื่องแจ้งปัญหา (ticket) แล้วนั่งรอคนมาสั่งงานใหม่ ไม่มองต่ออีกก้าว
แก้: ส่งงานพร้อมเสนอขั้นต่อไป - คนเกี่ยงงาน
พูดว่า “นั่นงานโปรเจกต์ลูกค้า ไม่ใช่งานทีมแอปจองคิว” ทั้งที่ช่วยได้ไม่ยาก
แก้: ช่วยเรื่องเล็กก่อน แล้วค่อยคุยเรื่องขอบเขตงาน - คนโยนความผิด
บั๊กหลุดถึงผู้ใช้เมื่อไร ก็โทษ QA หรือเซิร์ฟเวอร์
แก้: เริ่มด้วย “ส่วนที่เราพลาดคือ…” - คนบ่นไม่เสนอ
บ่นว่าสเปกเปลี่ยนบ่อยทุกประชุม แต่ไม่เคยเสนอทางออก
แก้: บ่น 1 เรื่อง เสนอทางออก 1 ข้อ - คนเงียบเก็บปัญหา
รู้ว่างานจะไม่ทันเส้นตาย แต่เงียบจนถึงวันส่ง
แก้: แจ้งทันทีที่เห็นสัญญาณ พร้อมแผนสำรอง - คนทำลวก ๆ
ส่งโค้ดที่ยังไม่ได้ทดสอบเอง ให้คนรีวิวโค้ดเป็นคนหาข้อผิด
แก้: ทดสอบงานตัวเองก่อนส่งทุกครั้ง - คนนินทาสร้างดราม่า
เอาเรื่องเพื่อนไปเล่าต่อในกลุ่ม LINE ย่อยจนทีมแตก
แก้: มีปัญหากับใคร คุยกับคนนั้นโดยตรง - คนหยุดเรียนรู้
เขียนโค้ดแบบเดิมมาหลายปี และปิดรับวิธีใหม่
แก้: เรียนเรื่องใหม่ที่ใช้กับงานได้ทุกไตรมาส
แต่ละใบคือพฤติกรรม ไม่ใช่ตัวตน เปลี่ยนพฤติกรรม ภาพที่คนอื่นมองคุณก็เปลี่ยน
ถ้ารู้ตัวว่าเป็นบางข้อ
หัวข้อที่มีชื่อว่า “ถ้ารู้ตัวว่าเป็นบางข้อ”ทุกคนเคยเป็นบางข้อในบางวัน ไม่ต้องแก้ทั้ง 8 ข้อพร้อมกัน เลือกข้อเดียว ที่เห็นตัวเองชัดที่สุด ทำตามข้อ “แก้” ทุกวันต่อเนื่อง 30 วัน และขอให้คนในทีมที่คุณให้ความไว้วางใจช่วยเตือนเมื่อเผลอกลับไปแบบเดิม
ตัวอย่าง: คุณโอม นักพัฒนา backend ในโปรเจกต์แอปสะสมแต้มของลูกค้าเครือค้าปลีก รู้ตั้งแต่วันอังคารว่า API ระบบแต้มฝั่งลูกค้ายังไม่เปิดให้ทดสอบ แต่ไม่บอกใครจนถึงเช้าวันศุกร์ ซึ่งเป็นวันที่ต้องส่งงานให้ลูกค้าทดสอบรับงาน (UAT) PM ไม่ได้โกรธเรื่อง API ช้า เพราะเป็นฝั่งลูกค้าเอง แต่ความไว้วางใจในตัวคุณโอมลดลง เพราะไม่ได้รู้ก่อน ถ้าคุณโอมบอกตั้งแต่วันอังคาร พร้อมเสนอทดสอบกับข้อมูลจำลองไปก่อน PM จะเตือนลูกค้าได้ทัน และเรื่องเดียวกันจะกลายเป็นคะแนนบวก
อ่านต่อ: คนที่ควรพัฒนา–คัดออก · ลูกน้องที่ผู้นำยอมรับ · 8 ข้อควรระวังในที่ทำงาน