หมวดที่ 1เรื่องที่ 26 จาก 38หน้า 055
โมเดลการสื่อสารที่จำเป็นสำหรับผู้บริหาร: หน้าต่างโจฮารี (The Johari Window Model)
ทั้งคุณและคนอื่นรู้
- เช่น เก่งออกแบบฐานข้อมูล
- ยิ่งกว้าง ยิ่งดี
คนอื่นเห็น คุณไม่รู้ตัว
- เช่น ตอบคำถามลูกค้าแทนทีมทุกข้อ
- ลดด้วย: ฟีดแบ็ก
คุณรู้ คนอื่นไม่รู้
- เช่น กังวลว่ายังไม่รู้จังหวะงานลูกค้า
- ลดด้วย: เปิดเผยตัวเอง
ยังไม่มีใครรู้
- เช่น ฝีมือนำเวิร์กช็อปกับลูกค้า
- ค้นพบด้วย: ลองสิ่งใหม่
ขอฟีดแบ็กช่วยลดช่องจุดบอด เปิดเผยตัวเองช่วยลดช่องซ่อนเร้น ช่องเปิดเผยจึงกว้างขึ้นทั้งสองทาง · ชื่อ Johari มาจาก Joe + Harry คือ Joseph Luft กับ Harrington Ingham ผู้คิดโมเดลนี้ในปี 1955
ขยายช่องเปิดเผยให้กว้าง
หัวข้อที่มีชื่อว่า “ขยายช่องเปิดเผยให้กว้าง”- ขอฟีดแบ็ก ถามให้เจาะจง ฟังให้จบ แล้วขอบคุณ อย่าเพิ่งแก้ตัว ไม่อย่างนั้นครั้งหน้าจะไม่มีใครกล้าบอก
- เปิดเผยตัวเองอย่างเหมาะสม เล่าวิธีทำงาน ความคาดหวัง และข้อจำกัดที่เกี่ยวกับงาน ไม่ต้องเล่าเรื่องส่วนตัวเกินจำเป็น
- ลองงานใหม่ร่วมกับทีม สิ่งที่ยังไม่มีใครรู้จะค่อย ๆ เผยออกมา
ตัวอย่าง: พี่เต๋าเขียนระบบเงินเดือนของบริษัทมา 3 ปี เพิ่งเลื่อนขึ้นเป็น Tech Lead ของทีม 6 คนที่ทำแอปสะสมแต้มสมาชิกให้ลูกค้าเครือค้าปลีก สัปดาห์แรกเขาบอกทีมว่าอยากให้อัปเดตงานบนบอร์ดงาน มากกว่าทักแชตส่วนตัว และยอมรับว่าไม่เคยทำงานตามวันส่งมอบในสัญญาลูกค้ามาก่อน (เปิดเผยตัวเอง) แล้วถามว่า “มีอะไรที่พี่ทำแล้วทำให้พวกเราทำงานยากขึ้นไหม” จึงได้รู้จุดบอดว่า ในประชุมประจำสัปดาห์กับทีม IT ฝั่งลูกค้า เขาตอบเองทุกข้อ นักพัฒนาที่ทำแต่ละส่วนไม่ได้พูดเลย ลูกค้าจึงทัก LINE หาเขาคนเดียวทุกเรื่องจนดึก ประชุมครั้งถัดไป เขาส่งคำถามแต่ละส่วนให้เจ้าของงานตอบเอง
อ่านต่อ: สื่อสารอย่างมีวุฒิภาวะ · เข้าใจธรรมชาติของลูกน้อง